Wat kost een vakantiewoning in Frankrijk aan belastingen?

Een vraag van een TWERES-lid

Een lid van TWERES overweegt een vakantiewoning in Frankrijk te kopen. Welke belastingen moet het budget opvangen als de woning alleen voor eigen gebruik dient? En wat verandert er als ze ook enkele weken wordt verhuurd? We rekenen het uit voor een bestaande woning van € 250.000, gekocht door iemand die fiscaal inwoner van België blijft.

1  Bij de aankoop

De Franse notaris int de overdrachtsrechten en andere heffingen bij het verlijden van de akte. Samen met het ereloon en de aktekosten vormen die de frais de notaire. Bij een bestaande woning hangt het bedrag onder meer af van het departement. Voor nieuwbouw waarop de Franse btw van toepassing is, ziet de berekening er anders uit. Vraag een raming op basis van de woning en de koopprijs.  Franse simulator aankoopkosten

Bij een bestaande woning van € 250.000 kunt u als eerste raming rekenen op € 17.500 tot € 20.000 aan aankoopkosten (7 à 8% van de koopprijs). Voor nieuwbouw van dezelfde prijs bedragen die kosten doorgaans € 5.000 tot € 7.500 (2 à 3%), als het verlaagde regime van toepassing is.  Notaires de France

In België meldt u de verwerving binnen vier maanden aan de FOD Financiën, doorgaans via MyMinfin. De FOD stelt een Belgisch kadastraal inkomen (KI) vast. Dat dient voor uw Belgische aangifte en staat los van de Franse kadastrale huurwaarde.  FOD Financiën over buitenlands vastgoed

Ook in Frankrijk is er een meldingsplicht. Elke eigenaar geeft via de online dienst Gérer mes biens immobiliers op impots.gouv.fr aan hoe de woning wordt gebruikt: als hoofdverblijf, als tweede verblijf of als verhuurde woning. Na de aankoop, en telkens als het gebruik wijzigt, doet u die aangifte vóór 1 juli van het volgende jaar.

2  Als u de woning zelf gebruikt

Frankrijk — Taxe foncière. Deze jaarlijkse vastgoedbelasting is verschuldigd door wie op 1 januari eigenaar is. Op hetzelfde aanslagbiljet staat vaak ook de heffing voor de ophaling van huishoudelijk afval. De tarieven verschillen lokaal.  Franse fiscus over lokale belastingen

Frankrijk — Taxe d’habitation sur les résidences secondaires. Deze jaarlijkse belasting is verschuldigd als u op 1 januari over de gemeubelde woning kunt beschikken. De berekening steunt op de Franse kadastrale huurwaarde en lokale tarieven. Bevoegde gemeenten kunnen hun aandeel in de belasting met 5% tot 60% verhogen.  Berekening van de taxe d’habitation

Voor ons voorbeeld nemen we € 1.100 aan taxe foncière en € 1.000 aan taxe d’habitation, samen € 2.100 per jaar. Ter vergelijking: in 2025 bedroeg de taxe foncière gemiddeld € 1.117 per particuliere eigenaar. Daar kunnen meerdere panden onder vallen. In 2025 bedroeg de taxe d’habitation gemiddeld € 1.051 per belaste tweede woning van het type huis en € 1.282 per belast appartement. Voor uw woning geven de aanslagbiljetten van de verkoper een betere basis. Kijk ook of er een afvalheffing op staat.  Franse cijfers over de taxe foncière · Franse cijfers over de taxe d’habitation

België — Personenbelasting. Vermeld het Belgische KI in vak III en vraag daar de verdragsvrijstelling. België verleent in beginsel een vrijstelling met progressievoorbehoud. Het Franse vastgoedinkomen kan daardoor het tarief op uw andere, in België belastbare inkomsten verhogen.  Belgisch-Frans dubbelbelastingverdrag

Frankrijk kent ook een vastgoedvermogensbelasting, de impôt sur la fortune immobilière (IFI). Voor een niet-inwoner komt die in beeld als het totale netto belastbare Franse vastgoedvermogen op 1 januari meer dan € 1,3 miljoen bedraagt.  IFI voor niet-inwoners

3  Als u de woning ook verhuurt

Franse inkomstenbelasting. Ongemeubelde verhuur levert revenus fonciers op. Bij gemeubelde verhuur behandelt Frankrijk de opbrengst als bénéfices industriels et commerciaux (BIC). Voor inkomsten van 2026 bedraagt de forfaitaire kostenaftrek onder het micro-BIC-regime 30% voor een niet-geklasseerde vakantiewoning (omzetgrens € 15.000) en 50% voor een officieel geklasseerde woning (omzetgrens € 83.600). Onder het werkelijke regime bepalen de aftrekbare kosten mee het belastbare resultaat.  Franse regels voor gemeubelde verhuur

Voor niet-inwoners gelden in beginsel minimumtarieven van 20% en 30%, naargelang de schijf van het netto belastbare inkomen. U kunt een lager gemiddeld Frans tarief aanvragen als uw wereldinkomen daartoe aanleiding geeft. Wie onder de verplichte Belgische sociale zekerheid valt en in Frankrijk heffingen op vermogensinkomsten verschuldigd is, betaalt doorgaans alleen de solidariteitsheffing van 7,5% boven op de inkomstenbelasting. Bij toeristische verhuur met meer dan € 23.000 aan jaarontvangsten moet u nagaan welk socialezekerheidsstelsel van toepassing is.  Franse belastingberekening · Sociale heffingen

Stel dat u de woning enkele weken zelf gebruikt en € 10.000 bruto ontvangt uit toeristische verhuur. Bij een niet-geklasseerde woning blijft na 30% forfaitaire aftrek € 7.000 belastbaar in Frankrijk. Tegen 20% inkomstenbelasting betaalt u € 1.400. Daar komt € 525 solidariteitsheffing bij als het tarief van 7,5% geldt. Dat is samen € 1.925 op de huur, of € 4.025 inclusief de € 2.100 aan lokale belastingen uit het voorbeeld. Een eventuele CFE en het Belgische progressie-effect komen daar nog bij.

Is de woning officieel geklasseerd, dan blijft onder dezelfde aannames € 5.000 belastbaar. De Franse inkomstenbelasting en solidariteitsheffing op de huur komen dan samen op € 1.375.

Franse lokale belastingen. De taxe foncière blijft verschuldigd. Reserveert u zelf vakantieweken, dan blijft doorgaans ook de taxe d’habitation verschuldigd, zelfs als op 1 januari toeristen in de woning verblijven. Daarnaast kan de lokale bedrijfsheffing CFE verschuldigd zijn, tenzij een vrijstelling geldt. Bij exclusieve verhuur zonder recht op eigen gebruik valt die belasting voor de eigenaar in beginsel weg en kan wel de CFE verschuldigd zijn. Voor de CFE bestaan vrijstellingen, onder meer voor beperkte ontvangsten en, afhankelijk van de plaatselijke regeling, voor verhuur van de eigen vakantiewoning. Bij toeristische verhuur kan ook een taxe de séjour gelden, die doorgaans aan de gasten wordt aangerekend.  CFE en taxe d’habitation · Toeristenbelasting per gemeente

Belgische personenbelasting. Bij verhuur aan particulieren die de woning privé gebruiken, geeft u voor het onroerende gedeelte in beginsel het KI aan, met vrijstelling onder progressievoorbehoud. Bij gemeubelde verhuur beschouwt de Belgische fiscus een deel van de huur als roerend inkomen. Bij één globale huurprijs rekent hij doorgaans 40% toe aan het meubilair. Na 50% forfaitaire kostenaftrek en tegen 30% belasting is dat € 600 bij € 10.000 huur, als de Belgische heffing verschuldigd is.

Of België het meubelgedeelte mag belasten, blijft betwist onder het Belgisch-Franse verdrag van 1964 (lees hierover onze vorige blog). Het nieuwe verdrag van 2021 is nog niet in werking.  FOD Financiën over verhuur via platforms · Jubel over gemeubelde verhuur in het buitenland

Wat vraagt u op vóór u een bod doet

Vraag de verkoper vóór u een bod doet om de recentste aanslagbiljetten van de taxe foncière en, als die geheven werd, de taxe d’habitation. Laat de notaris de aankoopkosten ramen. Als u rekent op inkomsten uit toeristische verhuur, vraag dan ook aan de mairie welke registratie of vergunning op dat adres vereist is en welke toeristenbelasting geldt. Met de loi Le Meur wordt de registratie van gemeubelde vakantiewoningen bovendien in heel Frankrijk verplicht, via een nationale online dienst die de overheid aankondigde voor het vierde kwartaal van 2026.  Franse regels voor toeristische verhuur

Tweedeverblijvers in België : met hoeveel zijn we eigenlijk?

Voor zover ons bekend, kent niemand het aantal tweede verblijven in België. Voor het Vlaamse Gewest heeft de Studiedienst van de Vlaamse Regering in 2016 voor het laatst het aantal tweede verblijven in het Vlaamse Gewest in kaart gebracht. De studie maakt een onderscheid tussen tweede verblijven in verblijfparken (campings, e.a.)  en tweede verblijven buiten verblijfparken.

De auteurs van de studie telden voor de eerste categorie (tweede verblijven in campings, etc.)  in heel Vlaanderen 53.262 tweede verblijven of (op dat moment) of 1,7% van alle woongelegenheden. Het hoogste aantal tweede verblijven in verblijfparken telde men  uiteraard aan de kust en meer bepaald in Middelkerke, De Haan en Bredene, waar tussen de 6.000 en 7.000 tweede verblijven van deze aard werden geteld. Daarna volgde Koksijde met ruim 2.000 van deze tweede verblijven.  Nieuwpoort, Knokke-Heist en De Panne volgden met tussen de 700 en 735.. Acht niet-kustgemeenten hadden ook tussen 700 en 1.000 tweede verblijven op vakantieparken, namelijk Kasterlee, Lille, Berlare, Herselt en Lanaken, Bocholt, Stekene en Maaseik.

Voor de tweede categorie – tweede verblijven in gewone gebouwen, m.a.w. huizen en appartementen – telden de auteurs (na talrijke correcties om bijv. studentenkoten niet mee te tellen) voor het hele Vlaamse Gewest in absolute cijfers 161.647 tweede verblijven. Knokke-Heist telde met 18.001 het hoogste aantal tweede verblijven in gewone gebouwen, dus in woonhuizen of appartementen. Ook in Koksijde en Middelkerke telde de studie van 2016 ongeveer 12.000 “gewone” tweede verblijven, in Oostende ruim 10.000. In de andere kustgemeenten schommelde hun aantal tussen de 5.700 en 7.600. Bredene viel op dat moment met 1.056 tweede verblijven in gewone gebouwen nog net uit de topvijftien. Naast de kust ontdekten de auteurs ook  grote absolute aantallen tweede verblijven in enkele steden: Antwerpen spande de kroon met bijna 18.000; Gent, Brugge, Kortrijk, Hasselt en Mechelen volgden met tussen de 2.400 en 6.000 tweede verblijven. Het feit dat deze steden in deze lijst staan heeft deels te maken met het feit dat mensen die in Antwerpen of andere Vlaamse steden wonen, hun domicilie in Knokke-Heist of een andere kustgemeente registreren.

Voor de volledige studie: klik hier. Of ooit een gelijkaardige studie is verricht voor het Waalse Gewest, is ons niet bekend.

Barometer van het tweede verbljf: interessante cijfers maar neem ze met een korrel zout

BNP Paribas Fortis Bank onthult regelmatig de cijfers van haar “second home barometer”. De 4e en laatste barometer heeft betrekking op 2019. De cijfers hebben betrekking op tweede woningen die door Belgen zijn gekocht en die zich in België en in het buitenland bevinden. De cijfers omvatten echter ook tweede woningen die zijn aangekocht voor de verhuur (inclusief studentenkoten in universiteitssteden, bijvoorbeeld).  Klik hier voor een presentatie van de barometer.