Gemeubelde vakantiewoning in Frankrijk: mag België een deel van de huur belasten?

Verhuurt u als Belgische inwoner een gemeubelde vakantiewoning in Frankrijk? Dan kan het gebeuren dat Frankrijk de volledige huur in aanmerking neemt en de Belgische fiscus daarnaast een deel ervan belast als vergoeding voor het meubilair. Een lid van TWERES kreeg om die reden een Belgische belastingcorrectie voor meerdere aanslagjaren. We willen weten hoeveel eigenaars in dezelfde situatie zitten en of zij hun dossiers samen kunnen laten behandelen.

Waarom rekent de Belgische fiscus 40% toe aan het meubilair?

Bij niet-beroepsmatige verhuur maakt het Belgische belastingrecht een onderscheid tussen inkomsten uit de woning en inkomsten uit de inboedel. Als de huurovereenkomst één gezamenlijke prijs vermeldt, rekent de fiscus forfaitair 40% van de huur toe aan het meubilair. Daarop kan de eigenaar een kostenforfait van 50% toepassen. Het resterende netto roerende inkomen wordt in de regel belast tegen 30%. Bij € 10.000 aan huur komt dat, met toepassing van het kostenforfait, neer op € 600 Belgische belasting op het meubelgedeelte.

Welk land mag volgens het verdrag heffen?

Artikel 3 van het Belgisch-Franse dubbelbelastingverdrag van bepaalt dat inkomsten uit onroerende goederen, met inbegrip van hun toebehoren, uitsluitend belastbaar zijn in het land waar het goed ligt. Voor een vakantiewoning in Frankrijk is dat dus Frankrijk. Voor de betekenis van het begrip ‘onroerend goed’ verwijst het verdrag naar het recht van het land waar de woning ligt.

De Belgische minister van Financiën verdedigde in de Kamer een opsplitsing van de huur. Volgens hem valt het deel voor het meubilair onder artikel 8 van het verdrag, dat de inkomsten uit de verhuur van roerende goederen in beginsel toewijst aan het woonland van de verhuurder. Voor een Belgische inwoner zou België dus op dat deel mogen heffen.

Daar valt tegen in te brengen dat een gast één prijs betaalt voor een verblijf in een ingerichte woning. De bedden, tafel en keukenuitrusting worden samen met de woning ter beschikking gesteld. In die omstandigheden is het verdedigbaar dat de inboedel voor het verdrag tot het toebehoren van de woning behoort en dat artikel 3 bijgevolg op de volledige huur van toepassing is.

Wat heeft het Hof van Cassatie beslist?

Het Hof van Cassatie behandelde op 25 april 2025 een zaak over een Belgische inwoner die een tiental gemeubelde vakantieverblijven in Frankrijk verhuurde. In twee jaren maakte hij verlies. De vraag was of hij die verliezen mocht aftrekken van zijn Belgische beroepsinkomsten. Het Brusselse hof van beroep had de aftrek geweigerd omdat de inkomsten voor het verdrag als onroerende inkomsten golden. Het Hof van Cassatie vernietigde dat arrest. Of de verhuur voor de Belgische belastingwet een beroepsactiviteit vormde en de verliezen voor aftrek in aanmerking kwamen, moest volgens het Hof aan de hand van het Belgische recht worden beoordeeld. Het verwees de zaak naar het hof van beroep te Antwerpen.

Het arrest verduidelijkt twee vragen die bij gemeubelde verhuur gemakkelijk door elkaar lopen. Het verdrag bepaalt welk land mag heffen. Het nationale recht bepaalt vervolgens hoe dat land de inkomsten fiscaal behandelt. Zo kan Frankrijk de huur volgens zijn eigen wetgeving als bénéfices industriels et commerciaux (BIC) behandelen, terwijl artikel 3 van het verdrag de inkomsten aan Frankrijk toewijst. Omgekeerd volstaat de Belgische 60/40-regel op zichzelf niet om België het recht te geven een deel van de huur te belasten. [4, 5]

De verdeling van de huurprijs tussen woning en meubilair lag in de cassatiezaak buiten het geschil. De vraag of België het meubelgedeelte van een Franse vakantiewoning mag belasten, blijft dus open. Er is wel een uitspraak over een vergelijkbaar geval. Op 14 maart 2022 oordeelde de Nederlandstalige rechtbank van eerste aanleg te Brussel dat België ook het meubelgedeelte van de huur van een Griekse vakantiewoning moest vrijstellen. De fiscus stelde hoger beroep in. Het vonnis biedt een aanknopingspunt, al steunde het op het verdrag met Griekenland en op het Griekse recht.

Kreeg u ook een Belgische aanslag?

TWERES wil nagaan of eigenaars met vergelijkbare dossiers samen een fiscaal advocatenkantoor kunnen inschakelen. Elke eigenaar betwist zijn eigen aanslag, maar een gezamenlijke voorbereiding kan de kosten per deelnemer beperken. Zodra duidelijk is hoeveel eigenaars belangstelling hebben, kunnen we een kantoor vragen om een concreet voorstel.

Wilt u uw ervaring delen of vrijblijvend uw belangstelling melden? Mail naar info@tweres.be met als onderwerp ‘Vakantiewoning Frankrijk’. Vermeld om welke aanslagjaren het gaat, of u al bezwaar hebt ingediend en, als u een beslissing hebt ontvangen, wanneer die aan u is meegedeeld. Deel uw belastingdocumenten enkel privé.

Is uw bezwaar afgewezen? Dan hebt u in beginsel drie maanden vanaf de kennisgeving van de beslissing om naar de bevoegde rechtbank van eerste aanleg te stappen. Laat uw termijn meteen nakijken, ook als u belangstelling hebt voor een gezamenlijke aanpak.