Archief voor categorie: Kust

Ondertussen hebben we de arresten kunnen lezen die het Hof van Cassatie op 15 januari 2026 heeft geveld. Het Hof verbreekt daarin twee arresten die door het Hof van beroep te Gent werden uitgesproken op respectievelijk 2 mei 2023 (in de zaak van Knokke-Heist tegen A.J.L. tegen Knokke-Heist) en 6 februari 2024 (in de zaak van Koksijde tegen H.V en S.S). Beide zaken betreffen bezwaarprocedures van eigenaars tegen de gemeentebelasting van aanslagjaar 2020 op hun tweede verblijf in die gemeenten). In de cassatieprocedures betreffende de gemeentebelasting op “toeristische verblijfplaatsen” (tweede verblijven in recreatieparken) in Koksijde, wordt nog op het oordeel van het Hof van Cassatie gewacht.

Waarom werden de arresten van het Hof van beroep verbroken?

In de twee arresten van 15 januari verbreekt het Hof van Cassatie de twee arresten van de beroepsrechter om dezelfde reden. Volgens het Hof heeft het Hof van beroep zonder correcte verantwoording aangenomen dat het heffen van een belasting op eigenaars van tweede verblijven in strijd is met het gelijkheidsbeginsel wanneer die belasting gemotiveerd is als “weeldebelasting”. Het Hof van beroep kon, volgens de cassatierechters, niet tot dat besluit komen, louter op grond van het motief dat het “onredelijk is om aan te nemen dat een onroerend goed waarvoor geen inschrijving in het bevolkingsregister is genomen in de regel een tweede onroerend goed in eigendom betreft en de belastingplichtigen derhalve in de regel personen met voldoende middelen zijn”.
Het Hof van Cassatie oordeelt dus dat over het algemeen genomen een onroerend goed dat niet bewoond wordt door vaste inwoners in de betrokken gemeenten, eigendom is van iemand met voldoende middelen, die dus in aanmerking komt voor een weeldebelasting. Het gelijkheidsbeginsel is dus niet geschonden omdat enkel die belastingplichtigen over die weelde beschikken.
Uiteraard is er dan nog wel een ongelijkheid tussen eigenaars van onroerende goederen die verhuurd worden aan vaste inwoners en eigenaars die verhuren aan “tweedeverblijvers”. Die redenering is echter in de verbroken arresten niet uitgewerkt.

Onmiddellijk gevolg voor de betrokken eigenaars

Het onmiddellijke gevolg van de verbreking van beide arresten, is de verwijzing naar het Hof van beroep in Antwerpen. Daar wordt voor beide dossiers de zaak opnieuw ten gronde bekeken. Dat kan enkele jaren duren en de uiteindelijke uitspraak moet door de betrokken tweedeverblijvers (dus door AJL. en HV-SS) worden afgewacht.

Gevolgen voor de lopende procedures

Voor de lopende procedures (wellicht ruim tweeduizend) moet een onderscheid worden gemaakt. Over de gemeentebelasting in Knokke zijn er door de Hof van beroep in Gent reeds enkele arresten geveld die identiek zijn aan het arrest dat nu is verbroken. Er kan worden verwacht dat de gemeente ook in die dossiers cassatieberoep zal instellen, zodat die zaken uiteindelijk ook in Antwerpen behandeld zullen worden.
Voor de lopende procedures waarin nog geen eindarrest van het Hof van beroep is geveld (de overgrote meerderheid), is de verwachting dat ze naar de algemene rol verwezen zullen worden, m.a.w. uitgesteld minstens tot het Hof in Antwerpen uitspraak heeft gedaan. De houding die de rechtbank van eerste aanleg in Brugge zal aannemen, is onzeker (uitstellen, huidige rechtspraak in het voordeel van de tweedeverblijvers handhaven of de rechtspraak aanpassen ingevolge de recente cassatiearresten).
Dat laatste geldt voor de lopende procedures in Knokke-Heist en Koksijde. De situatie is anders voor De Panne, omdat tegen de arresten van het Hof van beroep betreffende de gemeentebelasting in die gemeente, nog geen voorziening in cassatie is ingeleid.

Wat met de nieuwe reglementen?

Voor de toekomst moet gekeken worden naar de nieuwe fiscale gemeentereglementen die gelden vanaf 2026. Die reglementen zijn reeds uitgevaardigd door De Panne en Koksijde (op 17 december 2025), maar nog niet door Knokke-Heist. Zoals bekend, voeren zowel De Panne als Koksijde vanaf 2026 een aanvullende personenbelasting in van 5 % maar de belasting op tweede verblijven wordt tegelijk verhoogd. Momenteel wordt onderzocht of tegen die gemeentereglementen (en tevens tegen deze in Blankenberge en Oostende), met kans op succes een verzoekschrift kan neergelegd worden bj de Raad van State.

We houden u op de hoogte van het vervolg.

Koksijde, 11 juli 2025 – De gemeente Koksijde heeft cassatieberoep aangetekend tegen negen arresten van het Hof van beroep te Gent, waarin de gemeentebelasting op zogeheten toeristische verblijfplaatsen – tweede verblijven in recreatiezones zoals vakantieparken – strijdig werd bevonden met het grondwettelijk gelijkheidsbeginsel.

De betrokken eigenaars hadden via TWERES in 2020 bezwaar aangetekend tegen een aanslag die in dat jaar 999 euros bedroeg. De beroepsrechter gaf hen in februari 2025 gelijk. Koksijde stuurde deze week naar elk van hen een deurwaarder om de voorziening in cassatie tegen dit oordeel af te geven.

Volgens TWERES heeft het cassatieberoep van Koksijde weinig kans op slagen en is het vooral bedoeld om tijd te rekken en tweede verblijvers te ontmoedigen in de toekomst nog bezwaarprocedures op te starten. Die strategie heeft echter weinig succes want TWERES ontlast alle betrokken eigenaars van proceskosten en administratieve beslommeringen, inclusief in de fase van het cassatieberoep.

Intussen is ook een cassatieprocedure hangende over de gemeentebelasting op tweede verblijven in woonzones. Een uitspraak in dat dossier wordt tegen eind 2025 verwacht.  Wordt het eerdere arrest (van 6 februari 2024) bevestigd, dan dreigt Koksijde veroordeeld te worden in meer dan vijftienhonderd lopende bezwaarprocedures, met terugbetaling van de heffing en gerechtskosten die kunnen oplopen tot €2.000 per dossier.

Via TWERES zijn immers nu al meer dan duizend bezwaarprocedures opgestart tegen de belasting op tweede verblijven en toeristische verblijfplaatsen in de kustgemeente. Sinds begin 2024 is Koksijde door de rechtbank in eerste aanleg te Brugge al in honderden van die procedures in het ongelijk gesteld en wordt, gelet op de lopende cassatieprocedure, gewacht op behandeling in hoger beroep. Honderden gelijkaardige procedures lopen ook tegen de gemeentebelasting op tweede verblijven in Knokke-Heist en De Panne

Op 6 februari 2024 heeft het Hof  van beroep haar arrest geveld in een procedure gevoerd door een echtpaar tweedeverblijvers dat in april 2022 uitzonderlijk in eerste instantie in het gelijk werd gesteld. Vrijwel altijd worden tweedeverblijvers in deze procedures namelijk door de rechter in eerste aanleg te Brugge in het ongelijk gesteld. De rechter die normaliter zetelt in deze zaken, was echter die keer afwezig en vervangen door een collega. Die laatste velde een vonnis waarin de gemeentebelasting onwettelijk werd bevonden. Koksijde was daartegen in beroep gedaan en heeft nu in deze zaak ongelijk gekregen.

Het Hof oordeelt nu dat het belastingreglement op tweede verblijven van Koksijde  in strijd is met het gelijkheidsbeginsel en het discriminatieverbod voorzien in de artikelen 10 en 11 van de Grondwet. Het uitgangspunt van het hof in zijn arresten van 31 oktober  en van 21 november 2023) wordt op overtuigende wijze weerlegd door de stukken neergelegd door de tweedeverblijvers in het geding. Het hof komt hiermee dan ook terug op deze arresten, waarin de gemeente Koksijde in het gelijk werd gesteld.  Nieuwe argumenten, aangebracht door de tweedeverblijvers (die in deze zaak optraden zonder bijstand van een advocaat), hebben het Hof ertoe gebracht haar standpunt te herzien.

Het Hof van beroep oordeelt nu dat de verantwoording die de gemeente Koksijde hanteert in het belastingreglement, m.n. de bescherming van het residentieel wonen in de gemeente, de verhoging van de permanente bewoning en het aantrekken van meer inwoners, niet redelijkerwijze aanneembaar is. Volgens het  Hof is deze verantwoording van de gemeente  geen reden om de vaste inwoners en de tweedeverblijvers als niet vergelijkbaar te beschouwen en een verdere toetsing aan het gelijkheidsbeginsel uit te sluiten. Het Hof oordeelt daarom dat deze verantwoording het invoeren van een verschillend fiscaal stelsel tussen vaste inwoners die kunnen genieten van het 0%-tarief van de aanvullende gemeentebelasting op de personenbelasting, enerzijds, en tweedeverblijvers die onderworpen zijn aan de tweedeverblijftaks, anderzijds, niet objectief kan verantwoorden.

In het arrest van 6 februari 2024 staat verder dat de doelstelling van de gemeente om in een compensatie te voorzien voor de investeringen die de gemeente, gelet op de prijsdruk op de woonmarkt veroorzaakt door de instroom van tweedeverblijvers en het feit dat er nauwelijks woongelegenheden beschikbaar zijn voor de woninghuurmarkt, moet doen in sociale en betaalbare woningen geen afdoende verantwoording is om de belasting enkel ten laste te leggen van de eigenaars van tweede verblijven .

Evenmin kan, aldus het Hof van beroep,  het argument dat de belasting verantwoord is als een forfaitaire weeldebelasting op het gebruik van een luxegoed als overtuigend worden beschouwd.

In arrest leest men, tenslotte ook nog: “De tweedeverblijvers worden in concreto gediscrimineerd. Zij vallen immers onder het toepassingsgebied van het belastingreglement daar waar personen die zich, gelet op het eigenlijke doel van de belasting, in een gelijke situatie bevinden in feite niet aan een dergelijke belasting onderworpen zijn”.